Wbrew pozorom Sydney w zimie nie hibernuje (a chcialoby sie czasami przespac az do lata, oj chcialoby sie ;) tylko wciaz zabawia swoich mieszkancow coraz to nowe wymyslajac festiwale. Najpierw bylismy na festiwalu zimowym, ktory odbywal sie w dwoch miejscach miasta - w centrum pod slynna St. Mary's Cathedral i na Bondi Beach. W obu tych miejscach scenariusz wygladal podobnie - wielkie lodowisko oraz przybytki z jedzeniem i grzanym winem i atmosfera rodem z Alp. Swoja droga ciekawe jak alpejska atmosfera wygladala na plazy Bondi (my bylismy tylko w centrum). To chyba troche jakby przywiezc Zakopane na Hel ;) 

Kolejna rozrywka byl Aroma Coffee Festival, ktory rozstawil sie w zabytkowej dzielnicy The Rocks. Byly budki roznych firm kawowych, gdzie za 2 dolary i po odstaniu kilkunastu minut w kolejce mozna bylo sprobowac rozmaitych gatunkow kawy, a te ktore smakowaly zakupic do domu w postaci ziarenek lub zmielonej. Do tego z kubkow pelnych kawy czarnej i mlecznej ulozono portret Marilyn Monroe dosc pokaznych rozmiarow. Robil calkiem niezle wrazenie, a podobno rok temu byla Mona Lisa.

A jeszcze przegapilismy festiwal Christmas in July, ktory podobno najhuczniej obchodzony jest w Gorach Blekitnych z Mikolajem i wszelkimi swiatecznymi dodatkami... Coz, moze za rok ;)

No i szukalam tej pracy, szukalam... i sie doszukalam ;) Na poczatek zostalam zaproszona na rozmowe do niewielkiej firmy szkoleniowej na stanowisko administracyjne, rozmowa wypadla niezle, tego samego dnia dostalam odpowiedz, ze mnie chca. Jedyny problem tej posady to dojazd, bo firma miesci sie na dalekim zachodzie i najszybciej byloby dojezdzac autem, ale auta to ja niestety sama jeszcze nie moge uruchamiac (chociaz w czasie lekcji ze Slawkiem smigam juz bez problemu). Transportem publicznym dojazd trwa ok poltorej godziny, a powrot jeszcze dluzej. 

Majac ta niedogodnosc na wzgledzie pojechalam jeszcze na rozmowe do calkiem innej firmy mieszczacej sie w centrum miasta. W zasadzie nie byla to rozmowa tylko test, sprawdzajacy umiejetnosci pisania tekstow komercyjnych, bo na tym miala polegac praca - firma internetowa, ktora sprzedaje zakwaterowanie w roznych zakatkach swiata. Nie poszlo mi spiewajaco, ale dostalam emaila, ze chca jeszcze przeprowadzic ze mna rozmowe telefoniczna. Konkretnie to rozmawialam z biurem w Europie i wydalo mi sie zabawne, ze rekrutacja jest prowadzona az na taka skale. Niestety, na rozmowie telefonicznej sie skonczylo, nie zaproszono mnie juz do trzeciego etapu, ktorym miala byc rozmowa z szefem biura w Sydney. Niestety, a moze na szczescie, bo to byla praca na caly etat, a ja nie chcialabym az tyle czasu spedzac z dala od Maxa. Dlaczego w takim razie tam zaaplikowalas? -  spytal jak zwykle pragmatyczny Slawek. A tak jakos z rozpedu - spodobala mi sie ta firma i tyle.

No i tym sposobem zostalam z jedna oferta pracy i przyjelam ja mimo dalekich dojazdow. Pracuje na razie trzy dni w tygodniu, a reszte czasu spedzam z synkiem :) Nie moge na razie za duzo napisac o tej pracy, bo bylam tam dopiero dwa razy... Pierwsze wrazenia pozytywne, praca dosyc latwa... Jak troche popracuje to napisze wiecej na ten temat.

Kolejnym etapem bylo znalezienie przedszkola dla Maxia. W naszym najblizyszym, aktualnie nie ma miejsc (chociaz miesiac temu jeszcze byly). Znalezlismy miejsce w innym przedszkolu - troche dalej od domu, ale bylo czynne od osmej rano, a dla mnie to za pozno, nie bylabym w pracy na czas. Na pomoc przyszla nam Aga (wymieniona w poprzedniej notce), ktora ma troche doswiadczenia w opiece nad dziecmi i zgodzila sie przynajmniej na razie zostac Maxiowa niania :)) Maxio wydaje sie byc zadowolony ;) 

Wiadomosc z ostatniej chwili - zmienily sie przepisy dotyczace prawa jazdy. Jako, ze mam wiecej niz 25 lat nie musze miec przejechanych 120 godzin zeby zdawac egzamin. Moge to zrobic w kazdej chwili. To chyba jedyny pozytek z mojego podeszlego wieku ;)) Nie zebym czula sie na silach zdawac ten egzamin chocby jutro... chyba musze najpierw pojezdzic pare godzin z instruktorem i zobaczyc czego tak naprawde oczekuje sie tutaj na egzaminie, no i pocwiczyc parkowanie, bo z tym troche jeszcze kiepsko. Ale milo wiedziec, ze mam opcje :) Moze bedzie mi sie do tej pracy latwiej jedzilo autem niz autobusem ;)) I to calkiem niedlugo.

Trzymajcie sie wszyscy cieplo, bo u nas zima w pelni.

Iza

Od ostatniej notatki nadal nie znalazlam pracy, co nie jest zbyt dobra wiadomoscia, tzn. znalazlam prace z domu - online, jako 'internet assesor' (bardzo ciekawe swoja droga), ale to znowu zajecie dorywcze, a nie stale, wiec szukam dalej. Zapisalam sie tez do roznych agencji badania rynku i daje sie testowac na wszystkie strony ;) Na przyklad przez dwa tygodnie testowalismy pieluszki - znaczy sie Maxio testowal, a ja zapisywalam wyniki. A propos badan to bralismy tez ze Slawkiem udzial w badaniach nad dwujezycznoscia prowadzonych przez Pania Doktor z Zakladu Psychologii Eksperymentalnej Uniwerstytetu Jagiellonskiego. Przebadala nas i cala mase innych Polakow mieszkajacych w Sydney, ktorych znamy ;) na uniwerku NSW, z ktorym wspolpracowala. Fajne to bylo badanie, trzeba bylo nazywac obrazki raz po polsku raz po angielsku i czytac w dwoch jezykach na raz - mozna sie bylo zakrecic. Mam nadzieje, ze kiedys zobaczymy wyniki tych badan, chociaz Pani lojalnie uprzedzala, ze to troche potrwa.

Teraz czesciej ogladamy polskie wiadomosci, bo zamiast raz w tygodniu sa codziennie i sa to normalne wiadomosci z Polsatu, a nie jakies dziwne zrzuty sklecone "dla Polakow za granica" w polowie po angielsku przez TV Polonie. W porownaniu do tamtej zenady to Polsat wypada calkiem przyzwoicie ;) i do tego jest aktualny a nie z dwutygodniowym opoznieniem. No i dzieki temu globalna wioska kwitnie, a o katastrofie samolotu prezydenckiego dowiedzielismy sie jednoczesnie z Polakami mieszkajacymi w kraju. Potem w telewizji SBS byla jeszcze kilkugodzinna relacja z mszy odprawionej przy Grobie Nieznanego Zolnierza, za co mysle rowniez nalezy im sie pochwala... chociaz odwolano przez to transmisje wiadomosci dla innych nacji. 

Co jeszcze sie wydarzylo w Sydney? A na przyklad przyjechali nowi ludzie - Aga i Przemek, poznalismy sie przez naszego bloga ;) Juz zdazyli otworzyc wlasny interes i mam nadzieje, ze odniosa sukces :))

Tymczasem tyle - ide sobie pochorowac...

Iza

Iza